Jestem emocjonalnym lodziarzem. Wylizuję ludzi w myślach. Pociągnięciami języka zdzieram z nich warstwy kurzu i wad. Piorę ich z człowieczeństwa i jak Perez Hilton dorysowywuję im na głowach korony. Choć przez chwilę są idealni, zupełnie jak w fotoszopie. Nazywa się to fotoszop lizany. Wymyślam sobie ich smaki i w zależności od nastroju zanurzam w nich język i przywołuję smak wiśni i zapach wanilii i natychmiast czuję go w nosie, nastraja mi się do niego mózg i jestem chwilowo szczęśliwy. Tak bardzo boję się międzyludzkich relacji, że zastępuję je lodową orgietką umysłową. Nie pamiętam kiedy ostatni raz byłem zakochany. Zastanawiam się czy odwodzi mnie od tego mój pancerz polerowany skutecznie od lat trzech czy może brzydota, która kwitnie dokoła z niebywałym sukcesem. Na prawo pokraka, na lewo pokraka, pod nogami - krasnoludek. I do tego wszyscy upośledzeni jak Maciuś z "Klanu". Ja zaś jestem nienormalny, nawet dla tych nienormalnych. -Fetysz, czemu Ty jesteś sam? -Bo łazienka jest zamknięta.