Wchodzę na portal. Zamiast twarzy człowieka - białe skarpety. Żeby one chociaż czyste były. Ale nie są. Umorusane. Brudne. Znoszone. Walą odorem przez ekran. Wyczuwam go, choć są ileś tysięcy internetowych przecznic dalej. Kolejny profil. Sportowe buty. W galerii - przyłożone do nosa. Wspaniały zapach przepoconej zgnilizny. Po jednym sztachnięciu dostałbym udaru, a oczy wypłynęłyby mi jak białka z rozbitego jajka. Wpisuję w wyszukiwarkę "sneakres". Nowy fetysz panów lubujących się w brzmieniach na techno bicie. Białe soksy, czarne najki i zimny łokieć. Wracamy do korzeni, a antyperspiranty to zło. Najbezpieczniej zainwestować w maskę gazową, bo w środkach komunikacji miejskiej twarz może z nadmiaru zapachów zostać nimi poparzona jak kwasem. Zaglądasz ludziom pod pachy i dziwisz się ekologom, że grzmią iż lasy tropikalne giną, bo przecież widzisz je właśnie na własne oczy i wszystko z nimi w porządku. Skąpane są nawet w czułym deszczu potu. Nic tylko oddychać, zaciągać się świeżym powietrzem. "Nie szukam teraz nikogo, ale chętnie wymienię się znoszonymi gaciami". Nowa teoria miłości to nie uczucia. To pasek gówna na gaciach wysłany kurierem. Polska do kurwy nędzy najzwyczaniej w świecie latem śmierdzi.